Kak aan de vooroordelen: leve de ijskastmoeder!

Read Time4 Minutes, 24 Seconds

Na de loedermoeder, luizenmoeder, uitlegmoeder en schoolpleinmoeder kon het natuurlijk niet uitblijven om het eens te hebben over de ijskastmoeder. Het blijkt dus dat ik er een ben! Dat wist ik niet, maar lang leve sociale media. Ik ben de trotse moeder van een kindje met autisme. En ja, dat vind ik soms uitdagend.

Wat mij nog het meest verbaast, is dat wij in deze moderne tijd nog moeten uitleggen wat autisme is. Onze kinderen zijn mooi, slim, sportief, maar soms ook sociaal onhandig. Doordat zij autistisch zijn, denken, spelen en leren zij soms anders dan de meeste kinderen. Dat is wat ons betreft niet verkeerd, alleen anders. Maar dat maakt dat we vooral op het schoolplein, supermarkt en in de speeltuin overal op voorbereid moeten zijn.

De Luizenmoeder heftig?

Ik geloof dat de meeste van ons bekend zijn met de serie De luizenmoeder. Ik ben zeker fan. Juf Ank is wat mij betreft de bom! En ja, de situaties die we voorbij zien komen en waar wij hartelijk om lachen doen ons vooral denken aan ons eigen schoolplein.

De jungle, de broedplaats van alle roddels. De plek waar moeders elkaar de ogen uitsteken met de mooiste traktaties. De plek waar we de moeder met mantelpakje en hoge hakken een snob vinden. En de moeder die pikante selfies plaatst op Insta een snol.

Maar het is vooral de plek waar je gratis en voor niets een minderwaardigheidscomplex kunt krijgen. Een goed gesprek? Leuk, maar weet wel dat je hele verhaal straks op de groepsapp staat. Dus tja, als je dit al heftig vindt…

De ijskastmoeder : moeder van een kind met autisme.

“Ik ben dus een ijskastmoeder. Gelukkig is deze theorie inmiddels achterhaald en is het algemeen bekend dat autisme niet komt door een gebrek aan affectie. Omdat ik het niet kan laten om eens lekker tegen alle vooroordelen aan te trappen, draag ik dit blog op aan al mijn mede ijskastmoeders.

Wij zijn moeders van een kind met autisme, soms worden wij ook wel Autimoeders genoemd. Je hebt ons vast wel eens zien lopen, we zijn te herkennen aan de donkere kringen onder onze ogen. Dat komt niet door al het feesten in het weekend, de meeste van ons hebben al jaren geen nacht meer doorgeslapen.

Als onze kinderen jarig zijn, moeten we eerst de overweging maken of trakteren niet te heftig is voor ons kind. Onze traktaties moeten namelijk naast verantwoord, suiker- en glutenvrij ook nog eens prikkelarm zijn, en als het even kan zelfgemaakt.

Het feit dat jouw dochter niet is uitgenodigd op het kinderfeestje van mijn zoon is overigens niets persoonlijks. Mijn zoon met autisme geeft namelijk geen feestjes meer omdat hij dat niet trekt. Toen ik me nog van alles liet opleggen en aanpraten deed ik dat wel, de jarige Job kreeg spontaan koorts en was drie dagen van de wereld.

Als je mij niet meer zo spontaan vindt als vroeger, dan geef ik je groot gelijk. Mijn leven bestaat namelijk alleen nog maar uit structuur, voorspelbaarheid en rust. Niet omdat ik een saaie muts ben, maar omdat ons kind hierdoor enigszins goed de dag doorkomt. Dus de volgende keer dat je denkt even spontaan een bakkie te komen doen, maak dan even een afspraak. Ik kijk er naar uit om even met je bij te kletsen.

Ik wil alle mensen die de uitspraak ”breng hem maar een weekje bij mij” hebben gedaan, attenderen op het feit dat het bijna vakantie is. Hij kijkt er vast naar uit om een hele week met je door te brengen! Lucky me, na deze logeerpartij is hij vast niet meer autistisch!

 Mijn man en ik promoten veel op Facebook, behalve ons privéleven. Dit noem je ondernemerschap. Ik werk namelijk wel, maar dat doe ik boven in mijn werkkamer en onder schooltijd. We laten ons niet allemaal uitbetalen uit het PGB van ons kind. En als dat wel het geval is, dan is daar een noodzaak voor.

Dat mijn kind niet naar een BSO  of gastouder gaat, wil niet zeggen dat ik een betere moeder ben. Ik wil hiermee alleen aangeven dat ik geen andere keuze heb. Ik heb wekelijks nogal wat afspraken staan met hulpverleners. Niet om gezellig te lunchen maar om mijn kind de beste begeleiding te kunnen geven die hij nodig heeft.

Tot slot…

 Wat ik je nog wil meegeven is dat onze kinderen misschien wel een stempel hebben maar dat wil niet zeggen dat ze minder zijn dan die van jou. Overigens hebben de meeste van ons er al jarenlange hulpverlening en onderzoek opzitten, dus zo gemakkelijk krijg je die stempel echt niet.

 Mocht je me zien in de supermarkt en zuchtend achter me staan. Bedenk dan dat jij je druk maakt om een kereltje van zes jaar die graag de boodschappen keurig op een rij wil leggen. Is dat nou zo erg? Je hoort mij toch ook niet over het feit dat die van jou net nog alles bij elkaar krijste om een Kinder Surprise?

En nee, onze kinderen hoeven niet aangepakt te worden. Ze zijn wel degelijk keurig opgevoed door ouders die letterlijk alles voor ze doen en laten. Dus als je iets wilt weten over onze kinderen, vraag het dan gewoon, dat vinden we leuk!”

Warme groet van een ijskastmoeder.

3 0
Volg en like ons:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *